Blog van Hannelore over afasieles

Hannelore van der Velden is sinds 1999 werkzaam als logopedist en klinisch linguïst bij De Hoogstraat Revalidatie in Utrecht. Zij werkt met mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Dagelijks werkt ze met personen met afasie. Elke maand schrijft zij een blog over haar ervaringen die ze graag met jullie zou willen delen. Deze maand schrijft Hannelore over afasieles.

Les over afasie

Mijn collega’s en ik geven vaak les over afasie.
Aan collega’s en studenten.
We vragen mensen met afasie voor de les.
Mensen met afasie helpen ons met de les.
Ze vertellen over afasie.
Of demonstreren een oefening.
En laten zien hoe een gesprek goed verloopt.

Studenten

Voor studenten is zo’n les meestal de eerste keer:
de eerste ontmoeting met een persoon met afasie.
Soms schrikken ze ervan:
wat heftig als je niet meer kan praten!
Maar al gauw wordt duidelijk dat een gesprek wél mogelijk is.
Dat vinden de studenten altijd fijn om te zien.
En dan willen de studenten veel vragen stellen.

Jong afasie

Stella was studente.
Maar Stella kreeg een beroerte.
Zij kreeg afasie.
Stella werkte ook mee aan de les.
De studenten waren onder de indruk:
jong! En dan een beroerte!
En niet meer spreken!
… dat kan mij ook overkomen

Dankbaar

De studenten mochten vragen stellen.
Aan Stella, en aan haar ouders.
De studenten leerden veel over afasie!
Na de les waren de studenten erg dankbaar.

Trots

Maar ook Stella was trots:
trots dat ze voor leeftijdgenoten over afasie had verteld.
En ze was opgelucht.
Dat alles goed was gegaan.
Want de les was óók spannend en indrukwekkend.

Napraten

Daarom vind ik het belangrijk
om ná de les nog even na te praten.
Soms gaan we dan even koffie drinken.
Ik vroeg Stella of ze wilde napraten.
Dat vond ze fijn.
Pannenkoeken!’, zei ze.
Napraten met pannenkoeken
Wat een goed idee!

Geef een antwoord

maandag 13-09-2021

in categorie:

Geen reactie

Geef je reactie

Laatste reacties

Steun Stichting AfasieNet
met een donatie