Symposium Spraakapraxie – een verslag

In het kader van de promotie van Joost Hurkmans organiseerde Revalidatie Friesland in samenwerking met AfasieNet op vrijdag 12 februari jl. het symposium ‘Spraakapraxie; theorie en klinische praktijk’ in Beetsterzwaag.

Hierbij een verslag van dit symposium, met dank aan Roelie Sijbinga, logopedist/klinisch linguïst UMCG Centrum voor Revalidatie, locatie Beatrixoord.

Het symposium was binnen korte tijd volgeboekt door minstens 80 enthousiaste bezoekers, (overwegend) logopedisten. Tijdens het symposium kwamen zowel de wetenschappelijke – als klinische aspecten van spraakapraxie aan bod.

In de ochtend trapte een door de griep gevelde prof. dr. Chris Code dapper af met enkele casusbeschrijvingen van patiënten met een progressieve spraakapraxie. Interessant, want patiënten met een progressieve vorm van deze stoornis zijn nog weinig beschreven in de literatuur.

Prof. dr. Ben Maassen presenteerde over ontwikkelingsdyspraxie. Een stoornis bij kinderen die, zo blijkt, overeenkomsten lijkt te vertonen met de stoornis spraakapraxie.

Tijdens de presentatie van prof. dr. Ellen Gerrits werden we met de neus op de feiten gedrukt, dat we als discipline best actiever mogen worden in het uitvoeren van (praktijkgericht) wetenschappelijk onderzoek. Dit zal nodig zijn om logopedie nog meer evidence based te maken.

Drs. Judith Feiken bracht ons op de hoogte van de ontwikkelingen rondom het TIAS (het Therapeutisch Instrument voor Apraxie van de Spraak). Vooral de presentatie van de app, die op maat wordt gemaakt voor de patiënt en zelfstandig oefenen stimuleert middels de inzet van cues, kon op enthousiaste reacties rekenen van het publiek.

De resultaten van de effectstudie van de MIT (Melodic Intonation Therapy) werden door dr. Ineke van der Meulen gepresenteerd. De resultaten binnen de onderzoeksgroep verschilden sterk. Het is mooi, dat er getracht is determinanten te vinden die een gunstig therapie-effect zouden kunnen voorspellen. Helaas zijn deze in deze studie niet naar voren gekomen. Mogelijk kan een differentiatie in stoornissen (afasie en/of spraakapraxie) meer duidelijkheid verschaffen bij een eventueel vervolgonderzoek in de toekomst.

Dr. Joost Hurkmans mocht als laatste de belangrijkste bevindingen van zijn promotieonderzoek uit de doeken doen over het effect van SMTA (Speech- and Music Therapy for Aphasia). Op basis van een aantal patiënten, die systematisch getest zijn op functie- en activiteitenniveau, is gebleken dat SMTA effectief is. De verbale communicatie verbeterde bij alle patiënten en de vooruitgang bleef ook na de therapie stabiel.

Hierna volgden nog veel vragen uit het publiek en een met passie gedreven discussie tussen de sprekers over waar de verschillende therapieën op aangrijpen; afasie en/of spraakapraxie.

Het mag duidelijk zijn; spraakapraxie staat na dit symposium nu ècht op de kaart in Nederland!

dinsdag 08-03-2016

in categorie:

Geen reactie

Geef je reactie

Laatste reacties

Steun Stichting AfasieNet
met een donatie